التهابات پوستی به دلایل احتمالی زیادی ایجاد می شود، از اگزما و خشکی پوست گرفته تا ساس، عفونت های قارچی، بیماری کبد و اضطراب.

خارش پوست  یا التهاب می تواند نتیجه یک راش یا بیماری پوستی دیگری باشد. همچنین می تواند نشانه یک بیماری جدی تر مانند بیماری کبد یا نارسایی کلیه باشد. برای تسکین، مهم است که مشکل را شناسایی کرده و علت اصلی را درمان کنید.

پوست به عنوان لایه ای که از داخل بدن محافظت می کند، یک نقش حیاتی را ایفا می کند. پر از سلول های خاصی از سیستم ایمنی است که می تواند از بدن در برابر ویروس ها، باکتری ها و سایر تهدیدات پنهان محافظت کند.

هنگامی که سلول های پوست هر نوع ماده مشکوکی را تشخیص می دهند، واکنشی را ایجاد می کنند که باعث التهاب آن ناحیه می شود. متخصصان پزشکی از این التهاب به عنوان راش یا درماتیت یاد می کنند که می تواند منجر به خارش شود.

سلول های ایمنی می توانند به چیزی که پوست را لمس می کند، عفونت کل بدن یا یک بیماری واکنش نشان دهند. برخی از التهابات قرمز، دردناک و تحریک پذیر هستند، در حالی که برخی دیگر می توانند منجر به تاول ها یا لکه های پوست ختم شوند که در این صورت حتما باید از ضد لک استفاده شود.

خارش یکی از علائم رایج در بسیاری از مشکلات پوستی است. پوست ممکن است در سراسر بدن یا فقط در نواحی خاص دچار خارش شود.

دلایل خاص خارش و التهابات

پوست خشک

خشکی پوست یکی از شایع ترین علل خارش پوست است. اگر فردی هیچ گونه برآمدگی قرمز روشنی نبیند یا متوجه تغییر ناگهانی در پوست خود نشود، خشکی پوست یک دلیل محتمل است. عوامل محیطی که می توانند منجر به خشکی پوست شوند عبارتند از هوای بیش از حد گرم یا سرد با رطوبت کم. همچنین شستشوی زیاد باعث خشکی پوست می شود. به علاوه می تواند هر گروه سنی را تحت تاثیر قرار دهد. با این حال، با افزایش سن، پوست افراد نازک تر و خشک تر می شود. یک مرطوب کننده خوب معمولاً می تواند به تسکین علائم خشکی پوست کمک کند.

کمک گرفتن برای درمان پوست بسیار خشک بسیار مهم است زیرا ترک های پوست می توانند به میکروب ها اجازه ورود دهند. هنگامی که این میکروب ها وارد پوست می شوند، می توانند باعث عفونت شوند. نقاط قرمز و دردناک روی پوست اغلب نشانه اولیه عفونت بالقوه است.

یک مرطوب کننده و یا آب رسان مخصوص برای استفاده در طول روز یا یک داروی موضعی برای استفاده مستقیم روی پوست راهی مناسب برای درمان پوست خشک است.

اگزما

اگزما یا درماتیت آتوپیک یکی از علل شایع التهابات پوستی به ویژه در کودکان است. اگزما اغلب 10 تا 20 درصد از کودکان را درگیر می کند اما تنها 1 تا 3 درصد از بزرگسالان مبتلا می شوند. علت آن به آسیب لایه محافظ پوست مرتبط است که باعث خشک شدن ناحیه می شود و به مواد محرک یا حساسیت زا اجازه ورود به پوست را می دهد و آن را در معرض خطر تحریک و التهاب قرار می دهد، بنابراین حفظ رطوبت پوست بسیار حیاتی است.

اگزما اغلب با گذشت زمان بهبود می یابد. با این حال، افراد مبتلا به اگزما باید مراقب باشند، زیرا در برابر عفونت های پوستی آسیب پذیرتر هستند.

آلرژی

تحریک و واکنش های آلرژیک نیز می تواند باعث التهاب پوست شود. درماتیت تماسی آلرژیک زمانی رخ می دهد که پوست در تماس مستقیم با یک آلرژن باشد. نتیجه حساسیت پوستی، التهابات قرمز و خارش دار است که می تواند شامل تاول ها یا برجستگی های کوچک باشد. این واکنش ها زمانی ایجاد می شود که پوست با ماده حساسیت زا، ماده ای که سیستم ایمنی به آن حمله می کند، در تماس باشد. اغلب، بین قرار گرفتن در معرض آلرژن و زمان بروز التهابات، فاصله زمانی وجود دارد.

دست زدن به لباس ها، حیوانات خانگی، مواد شیمیایی، صابون ها و موادی مانند پیچک سمی یا لوازم آرایشی می تواند باعث واکنش های آلرژیک شود. آلرژی غذایی نیز می تواند باعث خارش پوست شود.

برای فردی که به یک ماده خاص واکنش آلرژیک دارد، یکی از ساده ترین کارها اجتناب از آن محصول یا ماده است. کرم های بدون نسخه یا کرم های دارویی می توانند به رفع التهابات کمک کنند.

کهیر

کهیر نوعی التهاب پوستی است که در اثر ترشح یک ماده شیمیایی به نام هیستامین در بدن ایجاد می شود. این ترشح باعث نشت رگ های خونی کوچک می شود که باعث تورم پوست می شود. کهیر می تواند باعث خارش ناراحت کننده و دردناک شود. با این حال، آنها مسری نیستند. کهیر حدود 20 درصد از افراد را در مقطعی از زندگی تحت تاثیر قرار می دهد.

نیش حشرات

گزش حشرات اغلب باعث می شود که پوست فرد باز شود و در نتیجه خارش ایجاد شود. گزش پشه و عنکبوت اغلب باعث ایجاد علائم قرمزی و تورم می شود.

گزش ساس ها نیزممکن است در نواحی بزرگ تری از پوست گروه بندی شوند و می توانند باعث خارش در سراسر بدن شوند.

روانشناسی

گاهی ممکن است افراد احساس خارش را تجربه کنند در حالیکه دلیل فیزیکی ندارد. برخی از بیماری های روانی می تواند باعث شود که فرد احساس کند چیزی در حال خزیدن روی پوست است، که باعث ایجاد میل به خاراندن می شود. خاراندن بیش از حد می تواند منجر به آسیب پوست شود.

خاراندن اجباری ممکن است نتیجه شرایطی مانند موارد زیر باشد:

افسردگی

اضطراب

اختلال وسواس فکری

علل دیگر

خارش همچنین می تواند در شرایط ناشی از انگل هایی مانند کرم سوزنی یا شپش رخ دهد. عفونت های قارچی نیز می تواند باعث خارش بین انگشتان و اطراف آن شود. کچلی یا کرم حلقوی نیز می تواند باعث ایجاد التهابات قرمز خارش دار شود. خارش پوست نیز می تواند به دلیل شرایط پزشکی جدی تر باشد. بیماری های عصبی ناشی از دیابت، فشار اعصاب و زونا می تواند باعث خارش شدید شود. بیماری پوستی پسوریازیس باعث ایجاد تغییراتی در پوست می شود که همچنین می تواند باعث ناراحتی شود.

بیماری مزمن کلیه نیز می تواند باعث واکنش های پوستی شود. پزشکان از این وضعیت به عنوان خارش اورمیک، خارش کلیه، یا خارش مزمن مرتبط با بیماری کلیوی یاد می کنند.

درمان و مراقبت پوست دارای التهاب

طرح درمان به علت التهابات بستگی دارد. برای افرادی که پوست خشکی دارند، یک مرطوب کننده خوب ممکن است تمام چیزی باشد که نیاز است.

افرادی که شرایطی مانند پسوریازیس دارند یا اگر دلایلی برای اجتناب از درمان دارویی وجود داشته باشد، ممکن است درمان های جایگزین توصیه شود.

مصرف آب:

نوشیدن آب کم می تواند باعث کم آبی مزمن شود. نگه داشتن آب در نزدیکی خود در طول روز می تواند عاملی برای درمان کم آبی پوست باشد، سعی کنید حداقل هر 20 دقیقه چند جرعه آب بنوشید.

مصرف میوه ها و سبزیجات نیز سطح مایعات را افزایش می دهد. هنگام تعریق شدید به دلیل ورزش یا گرما یا از دست دادن مایعات به دلیل استفراغ یا اسهال، نوشیدنی های الکترولیتی را در نظر بگیرید.

اگزما، درماتیت و کهیر:

برای درمان این شرایط، ممکن است کرم های کورتیکواستروئیدی کمک کننده باشد. اینها را می توان مستقیماً روی پوست اعمال کرد تا به رفع خارش کمک کند. گاهی اوقات، پزشک ممکن است مهارکننده های موضعی کلسینئورین یا آنتی هیستامین های خوراکی را توصیه کند.

آلرژی:

آنتی هیستامین های خوراکی از داروهای رایج ضد حساسیت هستند. برخی از نمونه های بدون نسخه (OTC) عبارتند از ستیریزین (Zyrtec)، لوراتادین (Claritin) و دیفن هیدرامین (Benadryl). گزینه های نسخه نیز موجود است.

عفونت های قارچی:

کرم حلقوی و سایر عفونت های قارچی را می توان با درمان ضد قارچی درمان کرد. درمان های موضعی شامل کرم ها و شامپوها است.

برای عفونت های شدید، پزشک ممکن است داروهای خوراکی تجویز کند. تربینافین (Lamisil) معمولا استفاده می شود.

گزش و نیش حشرات:

آنتی هیستامین های موضعی می توانند خارش را تسکین دهند. برای جلوگیری از نیش پشه، از یک دافع حشرات استفاده کنید، پنجره ها را به خوبی تعمیر کنید، و بدن را پوشیده نگه دارید.

جلوگیری از التهابات پوستی:

- از محرک های شناخته شده مانند آلرژن ها و محرک ها اجتناب کنید.

- وسایل شخصی یا لباس را با کسی که دچار ویروس است به اشتراک نگذارید.

- از صابون ها، پاک کننده ها و مرطوب کننده های ملایم، بدون عطر و ضد حساسیت استفاده کنید.

- بلافاصله پس از تماس با آلرژن یا محرک شناخته شده دست ها را بشویید.

آیا تا به حال محصولات لایه برداری را به روتین پوستی خود اضافه کرده اید؟ اگر اینطور نیست، احتمالاً از مزایای زیادی که برای پوست به ارمغان می آورد بی خبر هستید.

یک روال مراقبت از پوست سالم شامل مراحل مختلفی است که یکی از آن ها اسکراب صورت است. نه تنها ناخالصی های عمیق را از بین می برد، بلکه یک اسکراب صورت نیز می تواند پوستی درخشان به شما ببخشد.

در این مقاله برای درک مزایای استفاده از اسکراب صورت و اینکه چگونه می توانید بهترین اسکراب را برای پوست خود انتخاب کنید، به بررسی آن می پردازیم.

اسکراب چیست؟

اسکراب صورت یک محصول مراقبت از پوست است که برای لایه برداری پوست شما استفاده می شود. این محصول که معمولاً حاوی ذرات یا دانه های کوچک و ساینده است که وقتی روی پوست ماساژ داده می شود، به حذف سلول های مرده پوست از سطح پوست شما کمک می کند و احتمال مسدود شدن منافذ و آکنه را کاهش می دهد. این ذرات را می توان از مواد مختلفی مانند شکر، نمک، دانه های ریز، هسته زردآلو یا میکروکره های مصنوعی تهیه کرد.

استفاده از اسکراب و لایه برداری به دوران باستان برمی گردد، تاریخ نشان می دهد که مردم در طول زمان همیشه از مواد ساینده برای لایه برداری پوست خود استفاده می کردند.

فواید اسکراب صورت

هدف اصلی، تقویت سلول های پوستی است که می تواند فواید متعددی برای پوست شما داشته باشد:

بهبود بافت پوست:

اولین و مهمترین مزیت استفاده از اسکراب صورت، از بین بردن سلول های مرده پوست از روی صورت است. سلول های مرده پوست صورت شما را خشک و کدر می کند. در نتیجه استفاده منظم از اسکراب صورت می تواند به ایجاد احساس نرمی و لطافت پوست کمک کند.

کنترل منافذ باز:

با از بین بردن سلول های مرده و باقی مانده های پوست، اسکراب صورت می تواند به جلوگیری و کاهش منافذ مسدود شده، که می تواند منجر به آکنه و جوش های سرسیاه شود، کمک کند. اسکراب صورت تاثیر بسیار زیادی در درمان منافذ باز پوست دارد.

روشن کردن پوست:

لایه برداری می تواند پوستی شاداب تر و روشن تر را به ارمغان بیاورد و ظاهری درخشان تر به پوست شما بدهد.

اسکراب صورت همچنین به کاهش اسکار آکنه و لکه های تیره پوست کمک می کند. این لک ها به طور کامل حذف نمی شوند، بلکه کمرنگ تر می شوند. اسکراب روند طبیعی لایه برداری پوست را تقویت می کند و موجب جوان سازی پوست می شود. لکه های تیره و جای زخم نیز روشن تر می شوند. اسکراب های صورت که دارای مواد روشن کننده طبیعی پوست هستند، تاثیرات بهتری دارند. بنابراین اسکراب یک ضد لک قوی محسوب می شود.

افزایش جذب محصولات مراقبت از پوست:

از بین بردن لایه سلول های مرده پوست می تواند به سایر محصولات مراقبت از پوست مانند مرطوب کننده ها و سرم ها اجازه دهد تا به طور موثرتری به پوست شما نفوذ کنند.

انتخاب اسکراب مناسب با نوع پوست

انتخاب بهترین اسکراب صورت برای نوع پوست شما مستلزم در نظر گرفتن نیازها و ویژگی های خاص پوستتان است. در اینجا مواردی که برای انتخاب یک اسکراب صورت مناسب بر اساس نوع پوست نیاز است بدانید، وجود دارد:

پوست معمولی:

اگر پوستی متعادل با حداقل چربی و خشکی دارید به دنبال یک اسکراب ملایم با لایه بردارهای ملایم باشید. برای جلوگیری از تحریک از اسکراب های بیش از حد ساینده خودداری کنید.

پوست چرب:

اگر شما دچار تولید سبوم اضافی و مستعد مسدود شدن منافذ و آکنه هستید، برای جلوگیری از تشدید آن، یک اسکراب با ذرات لایه بردار ریزتر انتخاب کنید.

به دنبال محصولاتی با موادی مانند اسید سالیسیلیک باشید تا به کنترل چربی و جلوگیری از جوش کمک کند. بهتر است بدانید که اسکراب صورت یکی از راه های درمان پوست چرب است که در صورت لزوم مشاور پوست در روتین پوستی قرار می دهد.

پوست خشک:

پوست شما پوسته پوسته، زبر و ممکن است احساس سفت شدن داشته باشد. در این حال باید یک اسکراب با مواد مرطوب کننده مانند گلیسیرین یا اسید هیالورونیک انتخاب کنید. از اسکراب های حاوی لایه بردارهای فیزیکی خشن خودداری کنید، زیرا ممکن است پوست شما را بیشتر خشک کنند. برخی از اسکراب هایی که مشاور پوست بر اساس نوع پوست تشخیص می دهد در درمان پوست خشک بسیار موثر می باشد.

پوست حساس:

اگر پوست شما به راحتی تحریک می شود و مستعد قرمزی و التهاب است، یک اسکراب لایه بردار ملایم با ذرات بسیار ریز یا یک لایه بردار شیمیایی مانند AHA ملایم (آلفا هیدروکسی اسید) انتخاب کنید.

از اسکراب های حاوی عطر، لایه بردارهای فیزیکی خشن یا اسیدهای قوی خودداری کنید.

پوست مختلط:

در این نوع پوست شما هم نواحی چرب و هم خشک روی صورت خود دارید. بنابراین به دنبال محصولی باشید که برای نواحی حساس به اندازه کافی ملایم باشد اما در رفع چربی نیز موثر باشد. یک اسکراب با فرمول متعادلی را در نظر بگیرید که بیش از حد پوست را لایه برداری نمی کند.

پوست های مستعد آکنه:

اگر شما مستعد جوش های مکرر و هم چنین جوش های سر سیاه هستید، یک اسکراب با اسید سالیسیلیک انتخاب کنید، که می تواند به باز کردن منافذ و درمان آکنه کمک کند. از اسکراب هایی با ذرات درشت و خشن که می توانند پوست شما را تحریک کرده و آکنه را بدتر کنند، خودداری کنید. در درمان جوش و لک صورت بسیار مهم است که از چه نوع اسکرابی استفاده می شود، سعی کنید تا حد امکان خود سر و بدون مشورت با مشاور پوست از اسکراب ها استفاده نکنید.

پوست بالغ:

اگر علائم پیری مانند خطوط ریز و تیرگی روی پوست شما نمایان شده است،

اسکرابی را انتخاب کنید که لایه برداری را با مواد ضد پیری مانند آنتی اکسیدان ها یا پپتیدها ترکیب کند.

به دنبال اسکراب هایی باشید که خیلی خشن نباشند تا از ایجاد تنش بیش از حد بر پوست خود جلوگیری کنید.

در نهایت، هنگام انتخاب اسکراب صورت، به سایر مواد موجود در محصول نیز توجه کنید. از لایه بردارهای حاوی عطر مصنوعی، الکل و سایر افزودنی های تحریک کننده خودداری کنید. بهتر است قبل از استفاده از یک محصول جدید در تمام صورت خود یک آزمایش پچ انجام دهید، به خصوص اگر پوست حساسی دارید.

بایدها و نبایدهای اسکراب صورت

بایدها

1. هرگز فراموش نکنید که قبل از استفاده از اسکراب صورت خود را بشویید.
2. بر روی ناحیه T صورت خود (پیشانی، بینی، لب ها) تمرکز کنید.
3. مطمئن شوید که حداقل 40 ثانیه را صرف ماساژ صورت خود می کنید.
4. اگر برای یک روتین مراقبت از پوست زمان کافی دارید، می توانید بعد از اسکراب صورت از ماسک صورت استفاده کنید.
5. بعد از اسکراب پوست خود را با یک مرطوب کننده آبرسان مرطوب کنید.
6. اسکراب صورت متناسب با نوع پوست خود تهیه کنید.

نبایدها

1. هر روز صورت خود را اسکراب نکنید. معمولا با توجه به نوع محصول دو بار در هفته کافی است.
2. بیش از 40 تا 45 ثانیه صورت خود را اسکراب نکنید. شستشوی طولانی مدت می تواند باعث تحریک پوست شود.
3. اگر زخم های باز یا جوش های دردناک روی صورت خود دارید، از اسکراب صورت خودداری کنید.
4. بلافاصله پس از اسکراب صورت، پوست خود را در معرض نور خورشید قرار ندهید. پوست شما را فوق العاده حساس می کند.
5. قبل از اسکراب صورت خود را بخار ندهید.
6. از استفاده از اسکراب های فیزیکی خودداری کنید، در عوض، اسکراب های ملایم حاوی AHA یا BHA را انتخاب کنید.
7. در صورت داشتن سوختگی، زخم روی پوست، از شستشوی پوست خودداری کنید. اجازه دهید کاملاً بهبود یابد.